Losowe artykuły
2008-06-09 21:41:29

Mutacje genetyczne
Geny mogą ulegać zmianom mutacyjnym różnych rodzajów. Najprostszy rodzaj mutacji, zwany mutacją punktową lub mutacją typu substytucja zasady, polega na zmianie w obrębie pojedynczej pary nukleotydów

2013-03-18 13:17:08

Zastosowania oświetlenie diodowego LED
Czy warto montować oświetlenie led w prywatnych domach?

Układ krążenia

Dodał admin, 2008-06-11 Autor / Opracowanie: Dominika Bańkowska

Składa się on z dwóch układów: zawierającego krew (sanguis) i c h ł o n k ę (lympha). Krew krąży w zamkniętym systemie rur, wprawiana w ruch przez serce.


<  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10    >


Mięsień sercowy
Mięsień sercowy (myocardium) stanowi właściwą ścianę serca. Grubość warstwy mięśniowej jest różna w różnych częściach serca. Jest ona znacznie większa w ścianach komór niż przedsionków. Ściana komory lewej jest prawie trzykrotnie grubsza od prawej. Tłumaczy się to znacznie większym obciążeniem komory lewej, która tłoczy krew do krwiobiegu wielkiego pod większym ciśnieniem, podczas kiedy komora prawa przetacza krew jedynie do płuc.
Cienka ściana mięśniowa przedsionków składa się z pęczków włókien mięśnia sercowego, ułożonych w dwóch warstwach. Warstwa powierzchowna składa się z włókien biegnących w ścianach obu przedsionków, wiążąc je z sobą. Warstwa głębsza złożona jest z włókien podkowiasto przerzucających się nad ścianą górną przedsionków i łączących się ze szkieletem serca.
Mięsień przedsionków jest w zasadzie całkowicie oddzielony od mięśnia komór. Jedyne połączenie między nimi stanowi tzw. pęczek przedsionkowo-komorowy (Hisa); (p. rozdział następny).
Mięśniówka komór, według ogólnie przyjętych opisów, składa się z trzech warstw: skośnej zewnętrznej, okrężnej środkowej i podłużnej ( wewnętrznej. Trzeba jednak od razu zaznaczyć, że jest to uproszczenie, gdyż w rzeczywistości warstw tych na ogół odpreparować się nie da. Włókna mięśniowe przechodzą z jednej warstwy do drugiej, rozpoczynając się i kończąc na pierścieniach i trójkątach włóknistych serca.
Włókna warstwy zewnętrznej odchodzą od szkieletu serca, szczególnie od trójkątów włóknistych, biegną skośnie ku dołowi i w lewo. Część tych włókien po krótszym lub dłuższym przebiegu przechodzi w głąb, zmieniając kierunek na poziomy i wraz z innymi tego rodzaju włóknami tworzy warstwę okrężną.
Włókna bardziej powierzchowne otaczają obie komory, natomiast głębsze każdą z nich osobno. W dalszym ciągu włókna te zmieniają kierunek i biegnąc dalej śrubowate ku górze wychodzą z warstwy okrężnej. Kierunek włókien staje się coraz bardziej pionowy, wskutek czego tworzą one warstwę podłużną wewnętrzną. Nowsze badania wykazują, że niektóre włókna mięśniowe u podstawy komory przechodząc w różnej długości odcinki ścięgniste, zawijają się i przechodzą przez pierścień włóknisty, po czym powracają do mięśnia komory. Jednakże część tych łukowato przebiegających włókien zachowuje swój mięśniowy charakter. Taka budowa świadczy o morfologiczno-czynnościowej całości, jaką tworzy pierścień włóknisty z mięśniem komory.
Inna część włókien warstwy zewnętrznej, owijając się koło komór, dochodzi aż do koniuszka serca i tworzy w nim wir serca (vortex cordiś). Tutaj włókna, po utworzeniu najmniejszych pierścieni, wstępują ku górze, wchodząc w głąb do warstwy wewnętrznej. Część włókien tej warstwy wstępuje do beleczek mięśniowych serca i do mięśni brodawkowatych.
Włókna warstwy okrężnej komory lewej i prawej splatają się z sobą w przegrodzie międzykomorowej. Warstwa ta jest najsilniejszą warstwą, zwłaszcza w ścianie komory lewej. W ten sposób przegroda międzykomorowa jest zbudowana z włókien mięśniowych, przebiegających poprzecznie między włóknami podłużnymi warstwy wewnętrznej komory lewej i prawej.
Pracę mięśnia sercowego dość trudno dokładnie przedstawić. Mięśnie przedsionków przy skurczu przyczyniają się do opróżnienia przedsionków. Natomiast silna mięśniówka komór, zwłaszcza lewej, tłoczy krew do wielkich pni tętniczych.