Losowe artykuły
2008-06-09 21:05:18

Metody badań statystycznych
Podstawowym kryterium - podziału metod badań statystycznych jest liczba jednostek statystycznych objętych badaniem i na podstawie tego kryterium wyróżnia się:

2008-06-04 21:48:22

Zliczanie materiału statystycznego
Po dokonaniu grupowania statystycznego następuje zliczanie materiału, czyli ustalenie liczebności poszczególnych grup.

Komputer

Dodał admin, 2008-05-30 Autor / Opracowanie: meteormez

Komputery są ważnymi składnikami sieci. Umiejętność rozpoznawania i nazywania głównych podzespołów komputera PC jest więc bardzo ważna.


Wiele urządzeń sieciowych to specjalizowane komputery zawierające w większości takie same podzespoły jak zwykłe komputery PC.
Aby komputer mógł służyć jako niezawodne narzędzie do pobierania informacji, na przykład materiałów szkoleniowych z sieci WWW, musi pracować poprawnie. Aby utrzymać komputer w dobrym stanie, należy od czasu do czasu rozwiązywać pojawiające się problemy sprzętowe i programowe. Z tego powodu ważna jest umiejętność rozpoznawania poszczególnych składników komputera i znajomość ich funkcji:
Niewielkie elementy dyskretne
• Tranzystor — element służący do wzmacniania sygnału bądź otwierania i zamykania obwodu.
• Układ scalony — wykonany z materiału półprzewodnikowego element zawierający wiele tranzystorów i wykonujący określone zadanie.
• Rezystor — element stosowany do ograniczania lub regulowania przepływu prądu elektrycznego w obwodzie elektronicznym.
• Kondensator — podzespół elektroniczny złożony z dwóch przewodzących powierzchni metalowych oddzielonych izolatorem, magazynujący energię w postaci pola elektrostatycznego.
• Złącze — część kabla, która jest wpinana do portu lub interfejsu.
• Dioda LED — element półprzewodnikowy, który emituje światło, gdy przepływa przezeń prąd.
Podsystemy składowe komputera osobistego
• Płytka obwodu drukowanego (PCB) — płytka montażowa, która na jednej lub po obu stronach ma nałożone (wydrukowane) ścieżki przewodzące. Może także zawierać wewnętrzne warstwy sygnałów, zasilania i uziemienia. Są na niej montowane mikroprocesory, układy scalone oraz inne podzespoły elektroniczne.
• Napęd CD-ROM — napęd dysków kompaktowych przeznaczony tylko do odczytu informacji z płyt CD-ROM.
• Procesor (CPU) — element komputera, który steruje działaniem wszystkich innych elementów. Pobiera instrucje z pamięci i dekoduje je. Wykonuje operacje matematyczne i logiczne, tłumaczy i wykonuje instrukcje.
• Napęd dyskietek — napęd w komputerze, który odczytuje i zapisuje dane na dyskietkach, mających postać 3,5-calowych krążków z tworzywa sztucznego, pokrytych warstwą metalu. Standardowe dyskietki pozwalają na zapis około 1 MB danych.
• Napęd dysku twardego — urządzenie pamięci masowej w komputerze, które zawiera zestaw wirujących dysków pokrytych warstwą magnetyczną i zwanych talerzami, stosowane do przechowywania danych i programów. Dyski twarde różnią się między sobą pojemnością.
• Mikroprocesor — mikroprocesor jest procesorem, który składa się ze specjalnie zaprojektowanych krzemowych układów scalonych i jest bardzo mały. Mikroprocesor wykorzystuje technologię obwodów o bardzo dużej skali integracji (VLSI), co pozwala na integrację pamięci komputera, logiki i sterowania w pojedynczym układzie scalonym. Mikroprocesor zawiera centralną jednostkę wykonawczą (CPU).
• Płyta główna — główny obwód drukowany komputera. Płyta główna zawiera magistralę, mikroprocesor i układy scalone stosowane do sterowania wszystkimi wbudowanymi interfejsami urządzeń zewnętrznych, takich jak klawiatura, monitor tekstowy i graficzny, porty szeregowe, joystick i myszka.
• Magistrala — zestaw połączeń na płycie głównej, przez które przesyłane są dane i sygnały taktujące między różnymi częściami komputera.
• Pamięć o dostępie swobodnym (RAM) — znana również jako pamięć do zapisu i odczytu; można w niej zapisywać nowe dane i odczytywać dane tam przechowywane. Aby móc przechowywać dane, pamięć RAM wymaga zasilania elektrycznego. Jeśli komputer zostanie wyłączony lub nastąpi zanik zasilania, wszystkie dane przechowywane w pamięci RAM zostaną utracone.
• Pamięć tylko do odczytu (ROM) — pamięć komputera, w której znajdują się wcześniej zapisane dane. Po zapisaniu danych w układzie pamięci ROM nie można ich stamtąd usunąć, można je jedynie odczytywać.
• Jednostka systemowa — główna część komputera, w skład której wchodzi obudowa, mikroprocesor, pamięć główna, magistrala i porty. Jednostka systemowa nie obejmuje klawiatury, monitora, ani żadnych innych urządzeń zewnętrznych przyłączanych do komputera.
• Złącze rozszerzeń — gniazdo na płycie głównej, w którym można umieścić płytkę drukowaną zwiększającą funkcjonalność komputera. Rysunek pokazuje gniazda rozszerzeń PCI (Peripheral Component Interconnect) oraz AGP (Accelerated Graphics Port). PCI jest szybkim złączem dla karty sieciowej, modemu wewnętrznego czy karty graficznej. Port AGP zapewnia połączenie o dużej przepustowości pomiędzy urządzeniem graficznym a pamięcią systemową, w szczególności dostarcza szybkiego połączenia na potrzeby grafiki 3-D.
• Zasilacz — podzespół dostarczający energię elektryczną do komputera.
Podzespoły na płycie montażowej
• Płyta montażowa — płyta drukowana zawierająca obwody i gniazda, do których mogą być włożone dodatkowe urządzenia elektroniczne na innych płytkach drukowanych (kartach rozszerzeń); w przypadku komputera określenie to odnosi się do płyty głównej lub jej części.
• Karta sieciowa — karta rozszerzeń umieszczana w komputerze w celu umożliwienia połączeń sieciowych.
• Karta graficzna — obwód drukowany umieszczany w komputerze w celu umożliwienia wyświetlania danych.
• Karta dźwiękowa — karta rozszerzeń umożliwiająca komputerowi przetwarzanie i emitowanie dźwięków.
• Port równoległy — interfejs umożliwiający przesyłanie jednocześnie więcej niż jednego bitu danych, używany do połączeń z urządzeniami zewnętrznymi, takimi jak drukarki.
• Port szeregowy — interfejs, który może być używany do komunikacji szeregowej, podczas której w danym momencie jest transmitowany tylko jeden bit danych.
• Port myszy — port przeznaczony do podłączania myszy do komputera.
• Port USB (Universal Serial Bus) — złącze umożliwiające szybkie i łatwe podłączenie do komputera takich urządzeń, jak myszka czy drukarka.
• Firewire — standard interfejsu magistrali szeregowej, umożliwiający szybką komunikację i izochroniczne usługi transmisji danych w czasie rzeczywistym.
• Przewód zasilania — przewód używany do podłączania urządzenia zasilanego prądem do źródła zasilania.
Karta sieciowa, czyli adapter LAN, umożliwia komputerowi osobistemu nawiązywanie i przyjmowanie połączeń sieciowych. W przypadku komputerów biurkowych (typu desktop) jest to płytka drukowana, która znajduje się w gnieździe na płycie głównej i udostępnia interfejs do sieci . W komputerach przenośnych (typu laptop) jest zwykle zintegrowana z komputerem lub ma postać karty PCMCIA (Personal Computer Memory Card International Association), inaczej zwanej kartą PC (PC card) . Karty PCMCIA są niewielkie, o rozmiarach karty kredytowej. Typ używanej karty musi odpowiadać medium oraz protokołowi stosowanemu w sieci lokalnej.
Karta sieciowa komunikuje się z siecią za pośrednictwem łącza szeregowego, zaś z komputerem poprzez magistralę wewnętrzną komputera. Do współpracy z systemem operacyjnym karta sieciowa wykorzystuje żądanie przerwania (IRQ), adres I/O (wejścia–wyjścia) oraz górny obszar pamięci. Wartość żądania przerwania (IRQ) jest przypisanym adresem, gdzie komputer może oczekiwać, że określone urządzenie przerwie mu, kiedy urządzenie to wysyła do komputera sygnały dotyczące jego działania. Na przykład, kiedy drukarka zakończyła drukowanie, wysyła do komputera sygnał przerwania. Sygnał ten chwilowo przerywa działanie komputera, który może podjąć decyzję, co przetwarzać w następnej kolejności. Ponieważ różne sygnały wysłane do komputera na tej samej linii przerwań nie mogłyby być zrozumiane przez komputer, dla każdego urządzenia musi być określona niepowtarzalna wartość oraz ścieżka do komputera. Przed pojawieniem się urządzeń typu Plug-and-Play (PnP) użytkownicy często musieli ręcznie ustawiać wartości IRQ i znać je, kiedy dodawali do komputera nowe urządzenie.
Podczas wyboru typu karty należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:
• Protokoły — Ethernet, Token Ring lub FDDI
• Typy mediów — skrętka, kabel koncentryczny, dostęp bezprzewodowy lub światłowód
• Typ magistrali systemowej — PCI lub ISA
We wczesnych latach sześćdziesiątych pojawiły się modemy, które służyły do łączenia terminali z komputerem centralnym. Wiele firm dzierżawiło wówczas czas komputera, gdyż było to bardziej opłacalne niż posiadanie na miejscu niezmiernie drogich maszyn. Prędkość połączenia była bardzo mała i wynosiła 300 bitów na sekundę (b/s), co odpowiada około 30 znakom na sekundę.
Kiedy w latach siedemdziesiątych komputery osobiste stały się tańsze, pojawiły się usługi (biuletyny) BBS (Bulletin Board Systems). Tego typu rozwiązania umożliwiały użytkownikom łączenie się z biuletynami dyskusyjnymi w celu wysyłania lub odczytywania wiadomości. Prędkość 300 b/s była do przyjęcia, ponieważ niewielu ludzi potrafi pisać lub czytać tak szybko. We wczesnych latach osiemdziesiątych liczba użytkowników usług BBS rosła wykładniczo i wkrótce okazało się, że 300 b/s to za mało, aby przesyłać duże pliki i grafikę. W latach dziewięćdziesiątych modemy pracowały z prędkością 9600 b/s i do roku 1998 osiągnęły prędkość 56 kb/s (56 000 b/s), która jest obecnie standardem.
Usługi szybkiego przesyłania danych, takie jak DSL i modemy kablowe, które znalazły początkowo zastosowanie w firmach, zaczęły stopniowo zdobywać rynek użytkowników prywatnych. Usługi te nie wymagają już stosowania drogiego sprzętu lub dodatkowej linii telefonicznej. Są to usługi dostępne przez cały czas, które umożliwiają natychmiastową łączność i nie wymagają nawiązywania połączenia dla każdej sesji. Zwiększa to niezawodność i elastyczność systemu oraz umożliwia współdzielenie połączenia z Internetem przez użytkowników w małych biurach i w sieciach domowych.