Losowe artykuły
2008-07-09 20:42:09

Konserwanty w kosmetyce
Środki konserwujące obok barwników i związków zapachowych są jednymi z najbardziej kontrowersyjnych surowców kosmetycznych, gdyż są powodem najczęstszych alergii u użytkowników

2008-06-01 21:59:48

Warunki uzyskania kredytu bankowego
Na wstępie inspektor kredytowy ocenia czy zapotrzebowanie nie przekracza faktycznych i formalnych możliwości udzielenia kredytu przez bank.

Wynagrodzenie gwarancyjne

Dodał admin, 2008-06-23 Autor / Opracowanie: Sebastian Kosowski

Wynagrodzenie gwarancyjne - tak powszechnie nazywana jest należność za czas niewykonywania pracy


<  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10    >


W komentowanym artykule pominięto zupełnie strukturę treści umowy o pracę, chociaż oczywistym jest, że roszczenia ze stosunku pracy mogą być oparte nie tylko na przepisach powszechnie obowiązujących ale także mogą wynikać z treści umowy o pracę (por. „Kodeks pracy-komentarz” pod red. B. Wagner, Gdańsk 2004 r. str. 326-327 ust. 6.)
Zgodnie z art. 29 § 1 K.p. umowa o pracę ma m.in. określać:
* wynagrodzenie za pracę odpowiadające rodzajowi pracy, ze wskazaniem składników wynagrodzenia,
* wymiar czasu pracy.
Pod tym ostatnim pojęciem rozumie się powszechnie, w sposób nie budzący wątpliwości, zatrudnienie w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy, czyli na pełnym etacie lub jego części. Oznacza to, że wynagrodzenie pozostaje w bezpośrednim powiązaniu z zatrudnieniem w pełnym wymiarze czasu pracy, którego cechą charakterystyczną jest miesiąc, gdyż w tej skali określane jest w sposób typowy wynagrodzenie za pracę.
Zważywszy zaś na to, że pracownicy godzinowo płatni nie mogą być mniej korzystnie traktowani aniżeli pracownicy miesięcznie płatni, gdyż taka sytuacja naruszałaby zasadę równego traktowana w zatrudnieniu, zarówno jedni jak i drudzy muszą posiadać kwotowo wyliczone miesięczne wynagrodzenie gwarancyjne.
A. Sobczyk bezpodstawnie zarzuca, że pracownik któremu pracodawca wyznaczył do przepracowania w danym miesiącu np. 160 godzin, w którym to miesiącu normatywny czas pracy wynosi 168 godzin nie pozostaje przez 8 godzin w gotowości do pracy i dlatego trudno mówić o jego prawie do wynagrodzenia na podstawie art. 81 K.p.
Autor ten zdaje się nie rozróżniać pojęcia gotowości do pracy od pojęcia gotowości do świadczenia pracy. Jak słusznie zauważa B. Wagner, pracownik zwolniony z obowiązku wykonywania pracy spełnia obowiązek jej świadczenia (por. B. Wagner komentarz do art. 81 (w) „Kodeks pracy – komentarz pod red. T. Zielińskiego, Warszawa 2000 str. 447-448).
Jeżeli więc pracodawca sporządził harmonogram czasu pracy, zgodnie z którym zaniżył normatywny miesięczny czas pracy, to nie może się tłumaczyć tym, że pracownik nie pozostaje w gotowości do świadczenia pracy.
Nie wchodząc natomiast w rozważania natury głęboko teoretycznej, można w takim przypadku prosto dowodzić, że pracodawca nie realizując treści zawartej umowy o pracę ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 471 K.c. przez art. 300 K.p., co uzasadnia roszczenia pracownika o wynagrodzenie w podanym przykładzie za 8 godzin.