Losowe artykuły
2008-06-10 20:53:59

Tworzywa sztuczne
Od co najmniej 60 lat tworzywa sztuczne znajdują coraz większe zastosowanie w różnych dziedzinach techniki i życia codziennego

2008-07-08 21:11:51

Historia masażu leczniczego
Historia masażu jest tak stara jak ludzki, świadomy dotyk. Nie wiemy dokładnie kiedy człowiek rozpoczął odkrywanie fenomenu jakim jest ludzki dotyk.

Komunikacja społeczna

Dodał admin, 2008-07-07

Mianem społeczeństwa obywatelskiego określa się takie społeczeństwo, w którym do minimum ograniczona jest ingerencja władzy politycznej w życie obywateli


<  1  2  3  4  


Mass – media charakteryzują się kilkoma cechami specyficznymi, które wyraźnie odróżniają je od pozostałych form komunikacji. Są to:
1. Za media masowe uważa się prasę, film, radio, telewizję, produkcję fonograficzną . Za wyróżnik środków komunikowania masowego przyjmuje się ich liczebność (np. wielka liczba jednostkowych kopii komunikatu docierającego do odbiorców), systematyczność, regularność, periodyczność i powtarzalność nadawania oraz masowość odbioru, gdzie stosunkowo niewielka liczba nadawców przekazuje treści do wielkiej liczby odbiorców.
2. Nadawca w "tradycyjnym" medium masowym, to zazwyczaj nie jedna osoba, lecz profesjonalnie przygotowany zespół fachowców różnych specjalności, których zadaniem jest dostarczenie w regularnych odstępach czasu komunikatu, którego sens nie jest niepowtarzalnym, jednostkowym fenomenem (jak w przypadku książki), lecz często przekazem schematycznym, zestandaryzowanym, poddanym prawu seryjności.
3. Znaczenie przekazu w znacznej mierze zależy od kontekstu "wielkiej syntagmy" , czyli tego, co jest cyklem, ramówką (radio, telewizja), układem strony, formułą edytorską (prasa).
4. Media masowe zakładają jednokierunkowość przekazu: treści są "popychane" w kierunku odbiorcy przy wykorzystaniu dobrze zdefiniowanych, łatwo rozpoznawalnych kanałów. Choć możliwe do zaistnienia relacje między nadawcą a odbiorcą opierają się na znacznej intensywności (nieustanne zabieganie o oglądalność, wysoki nakład itp.), to repertuar sytuacji interakcyjnych jest w istocie dość ubogi. Na tle oferowanych przez nadawcę treści ujawnia się charakterystyczna bierność masowego odbiorcy: najpowszechniejszą postacią jego aktywności jest wybór "kupić - nie kupić", "włączyć - nie włączyć"
Komunikowanie publiczne jest to komunikowanie formalne zachodzące w określonej przestrzeni komunikacyjnej (informacyjnej), mające na celu przekazywanie i wymianę informacji o publicznym zastosowaniu oraz podtrzymywaniu więzi społecznych przez odpowiedzialne za ten proces instytucje publiczne. System komunikowania publicznego obejmuje ogół organizacji publicznych, działających w ramach określonego terytorium państwowego, ich publiczności oraz sieci interakcji zachodzących między nimi w czasie i przestrzeni .